Nöbetçi Eczaneler
Reşit Kemal AS – 15 Ocak 2026
Yıllar önce; “Bende evlat acısı, sende kuyruk acısı varken biz dost olamayız.”
Bu cümleyi Ukrayna–Rusya savaşı için söylediğimde, aslında bir savaşın neden bitmediğini tek cümlede özetlemiştim.
Çünkü bu savaş sadece tankların, füzelerin, cephelerin savaşı değil. Bu savaş; varoluşla intikamın, hayatta kalmayla kaybedilmiş imparatorluk refleksinin savaşıdır. Ve bu iki duygu aynı masada barış imzalayamaz.
Bugün dünyaya bakıyoruz:
ABD, Avrupa, Çin, Türkiye…
Herkes “barış” diyor.
Herkes “ateşkes” çağrısı yapıyor.
Herkes “çözüm için çalışıyoruz” mesajı veriyor.
Ama savaş devam ediyor.
Çünkü barış, sadece diplomatik bir metin değildir. Barış, tarafların acılarının aynı dilde konuşabilmesi demektir. Oysa Ukrayna ile Rusya aynı dili konuşmuyor,aynı kelimeyi bile farklı acılarla söylüyor.
📌Ukrayna’nın Acısı: Evlat Acısıdır
Ukrayna için bu savaş, bir jeopolitik hesap değil.
Bu savaş, toprağını kaybeden bir annenin, oğlunu toprağa veren bir babanın, evsiz kalan bir çocuğun savaşıdır.
Ukrayna “toprak” dediğinde;
Rusya’nın gördüğü bir harita parçasını değil,
kendi mezarlıklarını, şehirlerini, çocukluğunu kastediyor.
Ukrayna’nın acısı can kaybıdır.
Ukrayna’nın acısı yok olma korkusudur.
Ukrayna’nın acısı “bir daha var olabilir miyiz?” sorusudur.
Bu yüzden Ukrayna’nın barış talebi,
“Biraz daha az toprak verelim” değildir.
Bu yüzden Ukrayna için barış,
“Geri dönülmez bir teslimiyet” anlamına gelir.
“Evlat acısı pazarlık kabul etmez.”
📌Rusya’nın Acısı: Kuyruk Acısıdır
Rusya’nın yaşadığı ise başka bir acıdır.
Bu, kaybedilmiş güç, azalmış etki, sönmüş bir imparatorluk acısıdır.
Rusya bu savaşı başlatırken,
sadece Ukrayna’yı değil,
Soğuk Savaş sonrası kurulan dünya düzenini hedef aldı.
Rusya için mesele:
– NATO’nun genişlemesi
– Batı’nın kuşatması
– Eski Sovyet coğrafyasının kopuşu
Yani Rusya’nın derdi evlat değil, itibardır.
Rusya’nın acısı toprak değil, kontroldür.
Bu yüzden Rusya “kazanmak” zorundadır.
Kuyruk acısı olan güçler, geri adım atarsa bir daha doğrulamayacağını bilir.
Bu yüzden Rusya için barış,
“onurlu bir çıkış” bulunmadıkça mümkün değildir.
📌Dünya Barış İstiyor mu, Yoksa Barış Görünümü mü?
Asıl soru burada başlıyor.
Dünya gerçekten bu savaşı bitirmek mi istiyor,
yoksa kontrollü bir şekilde sürmesini mi tercih ediyor?
– Silah sanayileri çalışıyor
– Enerji piyasaları yeniden şekilleniyor
– Küresel bloklar netleşiyor
– Yeni dünya düzeni yavaş yavaş kuruluyor
Bu savaş; bazıları için bir trajedi,
bazıları için ise stratejik fırsattır.
Barış çağrıları çoğu zaman samimi değil;
“Daha ne kadar dayanabilirsiniz?” sorusunun kibar halidir.
Dünya, savaşın bitmesini değil,
kontrolden çıkmamasını istiyor.
📌Bu Savaş Neden Bitmez?
Çünkü bir tarafta evladını toprağa verenler,
diğer tarafta kuyruğuna basılmış bir güç var.
Evlat acısı olan affetmez.
Kuyruk acısı olan vazgeçmez.
Bu yüzden bu savaş,
bir antlaşmayla değil,
taraflardan biri duygusal olarak tükenmeden bitmez.
Barış, en çok konuşulduğu zamanlarda değil,
en çok yorulunduğu zamanlarda gelir.
Ama o gün gelene kadar,
dünya barış tiyatrosunu oynamaya,
Ukrayna kan kaybetmeye,
Rusya ise geri adım atmamak için daha da sertleşmeye devam edecek.
Çünkü bazı savaşlar,
haritalar üzerinde değil,
onur ve acı üzerinde yürür.
Dolayısıyla kelimeler susar.
YORUMLAR