Edirne’nin kalbinde yükselen 16. yüzyıl yadigarı Şeyh Şüceaddin Camisi’nde yürütülen titiz restorasyon çalışmalarında sona gelinirken, minaredeki çökme tehlikesine karşı uygulanan sıra dışı yöntem tüm dikkatleri üzerine çekiyor. Vakıflar Genel Müdürlüğü’nün tarihi dokuyu korumak adına hayata geçirdiği bu özel çözüm, asırlık yapının geleceğini nasıl değiştirdi?

Osmanlı mimarisinin Edirne’deki en zarif temsilcilerinden biri olan Şeyh Şüceaddin Camisi, uzun süredir devam eden kapsamlı restorasyon sürecinin son aşamasına girdi. Vakıflar Genel Müdürlüğü kontrolünde yürütülen çalışmalarda, tarihi yapının aslına uygun şekilde geleceğe aktarılması hedeflenirken, minarede tespit edilen statik sorunlar restorasyonun seyrini değiştirdi. Uzman ekiplerin yaptığı incelemeler sonucunda, 16. yüzyıldan günümüze ulaşan bu mirasın ayakta kalabilmesi için mühendislik sınırlarını zorlayan bir karar alındı.

Tarihi Minaredeki Statik Sorun Nasıl Aşıldı

Yapılan teknik analizler, caminin minaresinin mevcut ağırlığı taşıyamadığını ve zamanla ciddi bir statik risk oluştuğunu ortaya koydu. Geleneksel yöntemlerle yapılacak bir onarımın tarihi gövdeye ekstra yük bindireceği ve yapının bütünlüğüne zarar vereceği öngörüldü. Bunun üzerine ekipler, minarenin üst kısmında devrim niteliğinde bir hafifletme çalışmasına imza attı. Tarihi dokuya zarar vermeden uygulanan bu yöntem, restorasyon dünyasında örnek bir hamle olarak kayda geçti.

Çelik ve Betopan Karışımı İle Gelen Kurtuluş

Tarihi yapıya ek yük binmesini engellemek ve deprem gibi dış etkenlere karşı dayanıklılığı artırmak amacıyla minare külahı ve peteği modern malzemelerle yeniden tasarlandı. Geleneksel taş ve ağır malzemeler yerine, dayanıklılığı yüksek ancak ağırlığı oldukça düşük olan çelik ve betopan kullanılarak yeni bir yapı oluşturuldu. Bu sayede minarenin statik dengesi korunurken, görsel olarak orijinal dokudan hiçbir ödün verilmedi. Edirne’nin silüetinde önemli bir yer tutan Şeyh Şüceaddin Camisi, bu yenilikçi dokunuşla birlikte kapılarını yeniden açmak için gün sayıyor.