Edirne Kapıkule Sınır Kapısı’nda yurt dışına çıkış yapmak için gün sayan yüzlerce TIR şoförü, Ramazan Bayramı’na direksiyon başında girdi. Ailelerinden binlerce kilometre uzakta, ekmek parası peşinde koşan şoförlerin paylaştığı hayat hikayeleri ve sevdiklerine duydukları özlem ise yürek burktu.

Edirne’deki Kapıkule Sınır Kapısı, her bayram olduğu gibi bu yıl da direksiyon sallayan şoförlerin hüzünlü bekleyişine sahne oluyor. TIR parklarında çıkış sırası bekleyen şoförler, bayram sabahını sevdikleriyle kahvaltı sofrasında geçirmek yerine, sınır kapısındaki yoğunluğun azalmasını bekleyerek karşılıyor. Türkiye’nin ihracat yükünü Avrupa’ya taşıyan bu emekçiler, bayram sevincini akıllı telefonların ekranlarından aileleriyle paylaşmak zorunda kalıyor.

41 Yıllık Meslek Hayatında Çocuklarının Doğumunu Bile Göremedi

Macaristan yolculuğu öncesi sırasını bekleyen Serdar Yüksel, mesleğin zorluklarını en derinden yaşayan isimlerden biri olarak dikkat çekiyor. Gazetecilere yaptığı açıklamada tüm Türkiye ve İslam aleminin bayramını kutlayan Yüksel, ömrünün yollarda geçtiğini vurguladı. Bayramların kendileri için sadece bir takvim yaprağından ibaret olduğunu ifade eden Yüksel, “Bizim için tatil, bayram diye bir şey yok. Zor oluyor tabii. Ben Kapıkule’den ilk çıktığımda 26 yaşındaydım, şu an 67 yaşındayım. Sabah çocuklarımla görüştüm, bayramlaştık. Benim 4 çocuğum var, dördünün de doğumunu görmedim. Hep yurt dışındaydım.” dedi.

Baba Mesleği Olarak Devam Eden Gurbet Mücadelesi

Çekya’ya otomobil parçası taşıyan Mehmet Erel de bayramı gurbette karşılamanın burukluğunu yaşayanlar arasında yer alıyor. Ancak Erel için bu durum bir aile geleneği haline gelmiş durumda. Yedi yıldır bu işi yaptığını belirten Erel, bayramları yolda geçirmeye alıştığını ifade etti. Babasının da yıllardır aynı yolu arşınladığını söyleyen Erel, “7 yıldır TIR şoförlüğü yapıyorum. Babam da 66 yaşında tır şoförü, uzun yıllardır yurt içinde ve dışında çalışıyor. Bu nedenle bu duruma alışkınız. Herkesin bir mücadelesi var. Biz de memleketimiz için bu zorluğa katlanıyoruz.” diyerek yaşadıkları fedakarlığı dile getirdi.

Ekmek Parası İçin Katlanılan Zorlu Bekleyiş

Ailesinden ayrı kalmanın verdiği hüznü gizleyemeyen bir diğer isim ise Abdullah Ermiş oldu. Tek derdinin ailesini geçindirmek ve çocuklarını okutmak olduğunu belirten Ermiş, mesleğin getirdiği zorunlulukları anlattı. Ailesini özlediğini ancak çalışmak zorunda olduğunu vurgulayan Ermiş, “Çocuklarımız var, okuyanlarımız var. Ailemizi geçindirmekle mükellefiz, mecburen katlanıyoruz. Birazdan büyüklerimizi arayacağız, küçükler ararsa onlarla da bayramlaşacağız.” ifadelerini kullanarak, bayramı telefon başında sevdiklerinin sesini duyarak geçireceğini belirtti.